De plezierige Gedichten Site

Afscheid en verdriet

mobile fun - msn-pret - vakantie - e-card sturen - autospecial - webplezier - plezierige startpagina

Onderwerp: Afscheid nemen van een dierbare en verdriet

De Dood, of wij willen of niet, hij hoort bij ons leven. Voor een ieder van ons komt een keer die 'dag'. Maar soms komt deze dag zo onverwachts en/of zo onbegrijpelijk, waarom mijn kind,man,broer,dochter,dier,...(vul maar aan). Dan hebben wij troost nodig, het verdriet moet verwerkt worden, mischien helpen deze gedichten een beetje.

Ik heb een paar websites gevonden, bij toeval, die mij diep geraakt hebben. Ik zal de links er naar toe hier opzetten. Lees de ervaringen van anderen en als je zelf zoiets hebt meegemaakt, vind je er mischien trost en een weg om je verdriet te verwerken. Natuurlijk mag je mij ook je gedicht/text sturen en ik zal het hier opzetten.

jou gedichtje hier? Gedicht toevoegen

De tijd is gekomen om te gaan,
Je leventje hier op aarde is voorbij.

Om hier te komen moest je dat fijne plekje verlaten.
Die warmte van de baarmoeder moest je laten gaan.

Nu ga je hier weg, van deze platte bol.
Op naar je nieuwe huisje,
Naar je vader en je thuis.
anoes

Vaarwel.

Gisteren hebben we een nieuw sprookje gemaakt: het ging over jou. Over afscheid en rouw. En toch, waar je ook moge wezen, je was er nog bij. Want je bent nog niet weg, je bnet nog steeds hier, naast mij, op m'n schoot. Lieve Ruben, de tijd is gekomen, om jou achterwege te laten. Juist 1 ding: ik vergeet je nooit.

Dit is geschreven omdat mijn Klasgenoot Ruben (en mijn vriendje) is omgekomen in een verkeersongeluk.
Céline Dubois

 Ik zit hier zo helemaal allleen
juist een klein meisje
ik zit in een gedokken met men verdriet,zo allen met niemandt om me heen,waarom moest je vertrekken mama,waarom moest je zelfmoordt plegen.ik moest je nog zoveel vertelen nu moet ik dat aan een ander doen0.ik kan er niet met leven maar moet wel.nu moet ik men heel leven jou missen!!!!!!!!
sofieke

Dag lieve oma rust zacht

Er was zo veel gebeurt,
Maar jij hebt mij er doorheen gesleurt.
Dankzij jou heb ik het gered,
Jij hebt voor mij de eerste stap gezet.
Maar toen ging je heen,
en liet je mij alleen.
Ik moest leren op eigen benen te staan,
Dat is maar net goed gegaan.
Het is moeilijker dan ik dacht,
Ik hoop dat jij daar boven op mij wacht.

Dag lieve oma rust zacht.
Stephanie

Waarom gaan de verkeerde mensen dood?
Waarom blijven er zoveel zeikerds leven?
In mijn omgeving weet ik er meer dan zeven
Ach, ik ken er zo een hele sloot.

Waarom gaan de verkeerde mensen dood?
Waarom zit God zich steevast te vergissen?
Hij haalt steeds degenen die ik niet kan missen.
En dat aantal is inmiddels veel te groot.

Youp van ‘t Hek

http://home.wanadoo.nl/padacaja

Door de ogen van een ander
Is verdriet wat ik het toch niet zo groot.

Door de ogen van een ander
Is mijn kind toch al een lange tijd dood
Heb ik dus totaal geen pijn

Door de ogen van een ander
Moet het nu maar eens over zijn

Door de ogen van een ander
Maar de ogen van die ander,
moesten eens door de mijne kijken


Als ik huil of emotioneel word
als je over mijn kind spreekt,
dan zou ik willen dat je weet
dat het niet is
omdat jij me hebt pijngedaan.
De dood van mijn kind is de
oorzaak van mijn tranen. Jij hebt
over mijn kind gesproken en daardoor
heb je mij de kans gegeven
mijn verdriet te delen.
Dank je wel!

Die mooie jaren, maanden, weken, dagen en nachten.
Daar niemand ooit op kunnen wachten.
Zo hoe wij met elkaar konden lachen, dat hadden de mensen nooit verwacht.

Maar op 4 juni 1999 was het uit met de pret.
We waren uitgelachen.
Zij daar boven hadden nu de macht.
Hopelijk geven ze je genoeg kracht,
zodat iedereen kan zien hoe mooi je lacht.

RUST IN VREDE

Dit gedicht is opgedragen aan tanja(is een hond)

Dikke kus Melanie

Ongeloof
 
  Ze zeggen dat je dood bent,
zo'n grap vind ik niet fijn.
Want morgen word je negen
je kon je nog bewegen,
dat zou oneerlijk zijn.

Ze zeggen dat je dood bent,
toch fiets ik langs je raam,
en kun je je hoofd nog draaien
dan zal ik naar je zwaaien,
en roep ik hard je naam.
anoes

Hieronder vind je de links naar andere sites
en een gedichtje dat door hun geschreven of in ieder
geval door mij van hun site afgehaalt is,
je vind er nog veel meer gedichten en veel meer!
Ik ben er geweest en was erg onder de indruk.

De Plezierige Gedichtensite

http://www.falco.tvheaven.com/ falco

Het werd donker om ons heen.
Het leek of de zon niet meer scheen.
Alles werd somber wat ik zag.
Niet meer zijn ontwapenende lach.
Een bleek gezichtje.
Omlijst door donker haar.
Zijn mooie ogen zochten hoop.
Maar waar?
Hoop, niemand kon ons die geven.
Dat mochten we niet meer beleven...

Eén Jaar,

Eén jaar lang, of nog maar pas,
ik herinner me jou alsof het gisteren was.

Jouw humor, jouw knuffels, jouw vrolijke toet,
je lach, je woorden, je laatste groet.

Eén jaar lang, of nog maar pas,
de herinnering aan jou houd ik goed vast.

Hoog in de wolken bij jou
De wind waait om me heen en brengt jou dichterbij
Boven de golven met jou
Door liefde bedolven,jij leeft voort in m"n dromen
In een wereld ,was jij het licht voor mij
Boven de wolken leef jij
In een paradijs waar jij voor eeuwig rust
Eens zal ik je volgen
Jij bent voor altijd in mijn hart
Boven de wolken.
Je stem dwaalt door mijn hoofd,als een vlam die nooit meer dooft
De stilte en de angst zweven om me heen
Gedachten lijken stil te staan
Het maakt me gek,ik laat je los ,ik laat je gaan.
Hoog in de wolken bij jou
De wind waait om me heen en brengt jou dichterbij
Boven de golven met jou
Jij bent voor altijd in m"n hart
Boven de wolken.

Handen
Gelukkig is de mens die tot het einde
handen mag voelen die goed doen.
De hand die met aandacht wast.
De hand die met zorg aankleedt.
De hand die met liefde kamt.
De hand die met tact aanraakt.
De hand die met het hart troost.

Geen mens kan leven
zonder die hand,
die teder is,
die behoedt,
die beschermt
en bemoediging uitstraalt.
Tot het einde toe
verlangt de mens naar die hand,
totdat er die Andere Hand is,
die alle wonden geneest,
die alle pijn heelt,
die alle tranen wist.

Tot die tijd
kunnen onze handen
een voorproef zijn van die handen,
en handen en voeten geven
aan de liefde
die onmisbaar is.

Marinus van den Berg.

Mijn dochter is nu een sterretje.
Mijn meisje zo mooi en klein,
Jij zal nu een sterretje zijn.
Wat schijn je mooi en licht,
In mijn gedachten zie ik je gezicht.
Ik hou nog zoveel van jou,
Dat ik je nooit vergeten zou.
Mijn schat straal maar in de hemel zo goed als je kan,
Zodat ik er van genieten kan.
Mijn meisje zo mooi en klein,
Iemand zo als jij zal er nooit meer zijn.

Herinnering
Ik zou zo graag
weer samen met je wezen.
je in mijn armen wiegen
je strelen over je lief gezicht
je wangen en je haartjes
stil beroeren
je kusjes geven
en een liedje voor je zingen.
Maar wat overblijft
dat is een stil ontroeren
een lieve herinnering
in de tijd.