De
plezierige Gedichten Site
|
| Deze gedichten laten je nadenken en je
ziet, dat je niet alleen bent op de wereld. Het Leven is
niet altijd zonneschijn, maar vaker als een regenbuitje. (Mijn moeder zei altijd
:"Naar regen komt altijd weer zonnenschijn!"
Dat vind ik nu nog een wijze uitsprak, die mij vaak
troost) Soms is het leven zelf als een storm, welk
je gewoon overkomt en die je moet zien te trotseren.
Vergeet niet: Een ieder heeft zijn problemen en wij
hebben ze allemaal samen. Lees gedichten van anderen en
je vind er een heleboel levenswijsheid in, deze gedichten
hier zitten in ieder geval bordevol gevoelens. Als je ook
iets te vertellen hebt, schrijf het dan hier in . Verder
moeten wij niet vergeten om anderen niet te vergeten
|
dit
gedicht van moppie zegt het heel mooi
Strelend laat ik mijn vingers weer over het toetsenbord
gaan
Letter woorden en zinnen komen weer op het scherm te
staan.
Steeds meer zinnen komen nu in zicht
Ze vormen samen weer een nieuw gedicht.
Over vriendschap, liefde, rozengeur of mannenschijn
Of over gebroken liefdes of over verdriet en pijn.
En een gedicht is voor
de een mooi en de ander niet
Het is maar net wat voor boodschap.. je er in ziet.
Voor de een kan een gedicht iets troostend zijn.
En de ander krijgt door het lezen soms verdriet of juist
pijn.
Maar vaak geeft het je een goed gevoel
Omdat nu iets onder woorden is gebracht wat je eigelijk
bedoel.
|
Weer
een dag
Een dag zoals een
ander,
Een dag zoals altijd.
Weer een dag die je doet huilen,
En weer een dag die je doet denken:
"Zou het niet beter zijn als ik ga".
Als ik ga,
Is het voorbij.
Als ik ga,
Dan ben ik vrij.
Dus waarom blijf ik dan?
Heb ik geen lef,
Of ben ik te bang?
Zouden er mensen zijn,
Die me missen?
Vast niet of wel?
Dus blijf ik maar,
Denkend: "was mijn dood maar vast dichtbij".
anoeshouck
|
Naam: zidjian
ruines
Ik leef op
de ruïnes van mijn bestaan
best wel gelukkig
Maar soms
soms stoot ik tegen een muurtje dat nog
half overeind staat
en dat kan verdomd pijn doen.
|
hier het gedicht van jou? Gedicht
toevoegen
|
Dagen worden langer,
Uren lijken niet voorbij te gaan.
Het wordt avond,
zo langzaam.
Als je dan eindelijk in bed ligt,
kun je niet slapen gaan.
Alles dwaalt door je hoofd,
geen eind aan te komen.
Als dit zo doorgaat tot de laatste dag,
Dan word je gek.
Maar mischien is dat niet het ergste,
Want dan ben je Wie weet,
Het gelukkist geweest.
anoeshouck
Leegte
Deel genomen aan het feest
verzadigd van spijs en drank
maar van binnen
de niet aflatende echo
gevangen in mijn hoofd
"de kerst"
ze is voorbij
de leegte blijft
Rudoko
|
Moppie
Door barricades
van hindernissen
Die vaak door en langs
diepe afgronden
bleken te gaan
Kom ik nu oog en oog
met mezelf te staan.
Een duel
met mezelf
is niet meer te mijden
Waarheid
Over mijn ego
Zal ik tegen
moeten
strijden
Die spiegel
onmogelijk
te ontwijken
Waardoor ik moet
leren
In de ziel
Van mezelf
Te kijken
|
Tikken doet niet alleen de klok,
maar ook het geweten tikt
en slaat diepe kraters in mijn ziel,
dat opgevullt met drank en tranen
de eenzaamheid kan dragen
als de dunne benen van een te dik lijf.
Rudoko 07.01.02
|
Een leven zonder doel
Bomen langs de weg.
Ze zijn getuige van m'n kracht.
Weg van de nacht,weg van de pijn,weg van het verdriet,weg
van de eenzaamheid,...
Zo loopt men nu eenmaal naar het licht.
Vol moed.Hopend dat het daar beter zal zijn.
Maar niets is minder waar.
Niet iedereen kan dit geluk zomaar verwerven.
Een schaduw blijft hen volgen.
Misselijk worden ze ervan.
anoniem
|
Niets
rest nog
De wereld bloed langzaam dood
we bouwen luchtkastelen
Zien niet de realiteit
het kan ons ook niet schelen
We sluiten ons af voor liefde
de buitenkant verhard
Verdrinken in onze zorgen
onze blik verstard
Eeuwig zal onze ziel dwalen
Op kerkhoven kaal en verlaten
geen rust rest er voor ons
In de steek en alleen gelaten
brammie gedichtensite
|
Laat
me sterven hoe ik wil,
laat me leven hoe ik wil.
Verlangen naar de dood is
als het verlangen naar het leven.
Laat me kiezen naar wat ik verlang,
Dood of leven, even lief.
Hou me vast als ik mijn keuze maak,
dood of leven, hou me vast.
Nicky
|
| De gedichten hier onder heb ik op het poezie-forum
gevonden. Ze zijn door moppie geschreven en
natuurlijk heb ik erst haar toestemming gevragt, om de
gedichten hier te plaatsen. Haar gedichten vind je ook op
www.gedichtenplein.nl. |
echte vrienden
Er is heel wat leed onder de mensen
Het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn
Het gaat dan ook gepaard met heel veel verdriet en pijn.
In zon klotentijd leer je ook je echte vrienden
kennen
Vele zetten het dan op een lopen daar moet je eventjes
aan wennen.
In deze slechte tijden verlies je heel wat mensen om je
heen.
En denk je vaak nu sta ik echt helemaal alleen.
Maar er zijn ook heel wat mensen
die niet weten hoe ze met emoties om moeten gaan.
En heel wat moeite hebben een arm om de ander heen te
slaan.
Ook deze mensen moet je respecteren zoiets hebben ze dan
ook nooit geleerd
En hebben dan door onmacht de rug naar je toe gekeerd.
Maar heb je van die vrienden die je echt niet laten staan
En bieden jou die arm en schouder zomaar gratis aan.
Waar je dan mag schuilen en huilen van verdriet.
Dan weet je ook echte vrienden verlaten je niet.
|
wie ben ik nu
Ik ben al maanden aan het zoeken
wie ik nu toch ben.
En steeds kom ik nieuwe dingen tegen
die ik niet van mijzelf ken.
Soms ben ik vol verbazing
En soms schrik ik me ook rot.
En zit ik weer vol met twijfels
nu ik me op een nieuwe toekomst stort.
En toch voel ik me elke dag weer groeien
Door de kracht die in me zit.
En dat geeft toch ook wel aan
Dat ik iemand ben met een beetje pit
Van sterrenbeeld ben ik een echte leeuw
Dus de strijdster valt me nu ten deel
Ja van knokken en vechten
weet ik dus bijzonder veel
Maar nog steeds ben ik aan het denken
wie ik nu toch ben???
En of ik mezelf nog een beetje ken
Al dat denkwerk
maakt me zo aan het twijfelen
en maakt me zo verward
Stel ik te hoge eisen
Of ben ik voor mezelf veel te hard ???
Ondertussen blijf ik maar
Knokken en vechten
En me af vragen wie ik nu toch ben
|
| |
|
pesten
Waarom nu juist ik die word gepest
Ben ik dan zo anders dan de rest.
Ik draag toch ook mooie kleren
en zie er toch goed uit.
Maar waarom kiezen ze mij daar nu vooruit
Met dit verdriet kan ik naar niemand gaan
anders zullen de pesters nog harder toeslaan
allen lopen van de klas met het groepje pesters mee
ook al voelen ze zich door wat ze doen niet erg te vree
Nee vele vinden wat ze doen helemaal niet fijn.
Maar zijn o zo bang dat zij de volgende die gepest zullen
zijn
En zo worden er heel wat levens verpest
En worden de slachtoffers toch nog anders dan de rest
|
of je nu zwart bent of wit
Waarom kunnen veel mensen elkaar niet tolereren
Waarom moeten veel mensen elkaar discrimineren
Waarom kunnen veel mensen dit niet accepteren
En waarom willen veel mensen dit niet leren.
Waarom maakt het uit hoe je er van buiten uit zien
Het gaat toch om de binnen kant waarom begrijpen ze dit
toch niet.
We zijn toch allemaal mensen met een hart
Of je nu wit bent of zwart.
|
waaroom
Ik wil je kussen
Ik wil je strelen
Maar waarom kan dat nu toch niet
En waarom blijf ik hier nu achter
met mijn pijn en mijn verdriet
Zie je het echt niet
Ik wil alleen maar jou.
Heel mijn hart schreeuwt
"IK hou van jou."
|
afscheid
Einde...
Nieuw beginnen...
Alleen een afscheid is niet fijn.
Dat doet van binnen een beetje pijn.
Dan voel ik jou hand even op mijn rug,
en al de kracht en warmte
Komt weer in me terug.
Dan heb ik weer de moed
Om verder te gaan.
En sta ik sterk in mijn
schoenen om een nieuwe
weg in te slaan
|
nooit meer
Nooit meer iets van je horen
Nooit meer iets van je zien
Niet in dit leven
In het namaals misschien
In mijn hart blijf ik je dragen
In mijn hart blijf je bestaan
Ja van dat kleine plekje in mijn hart
daar komt niemand meer aan.
|
Ik sluit mijn ogen
en zweef........
En strijk op het zachte
witte wolkendek neer
hier zijn geen zorgen
en is geen verdriet meer..
Hier droom ik mijn droom
zo lief en zo fijn
dat kan niet anders dan
over jou en over mij zijn.
Al die lieve woordjes
die je tegen mij zeg
Nee uit jou fijne armen
wil ik echt niet meer weg.
Maar dan moet ik weer
weg van dit zachte wolkendek.
Het was maar een droom.......
En word ik weer met knal
op de harde wereld gezet
|
een leven zonder jou
(voor een heele goede vriend)
Jij was voor mij de ideale vrouw
Je bent nu al een poos weg
Maar nog steeds mis ik jou
Als we bij elkaar waren
was alles vergeten om ons heen
Dan waren wij op deze wereld alleen
Ik mis nog steeds je mooie ogen
en je lieve lach.
Nu moet ik je missen door die fatale dag
Iemand moest zo nodig met
drank op in zijn auto rijden
En kon daardoor jou niet
meer op tijd mijden
Daarom zeggen ze drank
maakt meer dan je lief is stuk
En zo werd alles wat ik had
Uit mijn leven weggerukt
Maar gelukkig heb je me
zoveel mooie herinneringen gegeven
En daar put ik ook mijn
kracht om verder te leven .
|
om door te
kunnen gaan
Met de gedachten terug in de tijd van de kinderjaren
Waar de pijntjes en zorgen nog kinderspel waren.
Later weet je dat de tijden ook anders kunnen zijn
Met veel meer zorgen
. en veel meer verdriet en
pijn.
Je denkt ook terug aan de mooie en bijzondere dingen.
Van lachen, huppelen, zingen en springen.
En van vrienden die altijd voor je klaar hebben gestaan.
Maar ook aan de mensen die je veel verdriet hebben
gedaan.
Die wil je dan het liefst zo snel mogelijk vergeten
Alleen blijven deze steeds maar knagen in je geweten.
Ook al wil je nog zo graag het verleden je rug toe keren.
Om echt door te kunnen zul je dat zelfde verleden
moeten kunnen en leren accepteren
|
waar ben je
nou
Wij horen bij elkaar
Zoals Hem en Haar
En zoals Hij en Zij
Zoals Ik bij Jou
MAAR WAAR BEN JE NOU
|
de regenbui
Grijs en donker maar vol hartstocht
kom je heel langzaam op mij af
Je zit vol met passie en verlangens
en graag wil al je emoties aan me tonen.
Hier heb je zo lang op gewacht
En dan komen je tranen en de
druppels breken als parels
op mijn lichaam uiteen.
Als een liefkozing glijden
ze over mijn lichaam naar benee
Door je aanrakingen lopen
de rillingen over mijn rug
En door het steeds oplaaiende
verlangen naar meer.
Na zon lange zwoele zomerdag
kom je als geroepen.
En na je liefdesspel
laat je me heerlijk
maar nat van je tranen achter.
|
verwaard en verwaaid
Een windvlaag omarmd
me als een deken
Als een liefdevolle hand
woelt hij het door mijn haar
Het laat me onvast
op mijn benen staan
Schud mij lichtjes door elkaar.
Na dit spel verdwijnt hij
uit mijn leven.
En laat mij
Verward en verwaaid
achter.
|
mobile fun - msn-pret - vakantie - e-card sturen - autospecial - webplezier - plezierige
startpagina - onlinewinkelen
|